Arı Asya ve Yarım Kalan Petek Masalı
Çiçeklerle dolu bir bahçede yaşayan küçük arı Asya, fırtınadan zarar gören peteğin onarılmasına yardım etmek ister. Ancak yaptığı petek gözleri bir türlü yan yana düzgün yerleşmez. Asya, arkadaşlarıyla birlikte farklı yollar deneyerek yarım kalan peteği tamamlamanın yolunu bulur.
Arı Asya ve Yarım Kalan Petek
Bir sabah, kocaman bir ıhlamur ağacının kovuğundan telaşlı sesler yükseldi.
— Buraya bakın!
— Petek zarar görmüş!
— Yeni gelen çiçek özlerini nereye koyacağız?
Ağacın içindeki arı yuvasında herkes bir o yana bir bu yana uçuşuyordu.
Bir gece önce kuvvetli bir rüzgâr esmişti. Kırılan ince bir dal, ağacın kovuğundaki yuvanın kenarına çarpmıştı. Arılar yuvalarını korumuştu ama peteğin bir bölümü kırılmıştı.
Küçük arı Asya sabah dışarı çıkmaya hazırlanırken telaşı duydu.
Asya, sarı siyah çizgili, meraklı bir arıydı. Çiçeklerin arasından uçmayı, yeni kokular keşfetmeyi ve kovandaki büyük arıların yaptıkları işleri izlemeyi çok severdi.
Hemen peteğin yanına gitti.
Kırılan bölümde eskiden yan yana duran küçük gözlerin yerinde şimdi boşluk vardı.
— Ne olmuş buraya? diye sordu.
Deneyimli arılardan Bahar cevap verdi:
— Fırtınada peteğimizin bir parçası zarar gördü. Önce kırılan bölümü düzenleyeceğiz, sonra yeni gözler oluşturacağız.
Asya’nın gözleri parladı.
— Ben yapabilirim!
Bahar gülümsedi.
— Yardımına ihtiyacımız var. Ama önce nasıl yapacağımızı birlikte düşünelim.
Asya heyecanla kanatlarını çırptı.
— Merak etmeyin! Öğlene kadar yepyeni bir petek yaparım!
Yanındaki küçük arı Ekin şaşırdı.
— Tek başına mı?
— Elbette! Ben çok hızlı çalışırım!
Asya hemen işe koyuldu.
Büyük arıların hazırladığı balmumundan küçük bir parça aldı. Onu yumuşatarak yuvarlak bir göz yapmaya çalıştı.
Bir süre uğraştıktan sonra karşısında düzgün bir halka duruyordu.
— İşte oldu! diye sevindi.
Ekin yanına uçtu.
— Çok güzel görünüyor. Peki yanına bir tane daha koyunca ne olacak?
Asya ikinci yuvarlağı hazırladı.
İki yuvarlağı yan yana yerleştirdi.
Sonra üçüncüyü koymaya çalıştı.
Fakat aralarında küçük boşluklar kalıyordu.
Asya sağdaki yuvarlağı sola kaydırdı.
Bu kez soldaki ezildi.
Onu düzeltirken üçüncünün kenarı yamuldu.
— Olmuyor! diye söylendi.
Ekin gülmemek için kendini zor tuttu.
— Belki biraz fazla yuvarlak yaptın.
Asya şaşırdı.
— Yuvarlak olmak kötü bir şey mi?
— Hayır, dedi Ekin. Ama bizim peteğimizdeki gözlere bak.
İkisi sağlam duran peteğe yaklaştı.
Asya dikkatle baktı.
Gerçekten de gözler yuvarlak değildi.
Her birinin köşeleri vardı. Üstelik yan yana geldiklerinde aralarında boşluk kalmıyordu.
Asya hemen geri dönüp bu kez üçgen bir göz yaptı.
— Peki ya böyle?
Ekin başını yana eğdi.
— Güzel ama biraz sivri.
Asya ikinci bir üçgen ekledi.
Üçüncüyü de yanına yerleştirdi.
Bu defa aralarında boşluk kalmamıştı.
— Başardım! dedi sevinçle.
Fakat Bahar yanlarına geldiğinde durup çalışmaya baktı.
— Çok uğraşmışsınız, dedi. Şimdi bir de bizim peteğimizin yanındaki gözlerle karşılaştıralım.
Asya kendi yaptığı küçük üçgenlere, ardından büyük peteğe baktı.
— Bizimkiler benzemiyor.
— Evet, dedi Bahar. Arılar peteklerini altı kenarlı gözlerle oluşturur. Böylece birçok gözü yan yana düzenli biçimde yerleştirebiliriz.
Asya sağlam petekteki bir gözü saymaya başladı.
— Bir… iki… üç… dört… beş… altı!
Sonra bir daha saydı.
Gerçekten altı kenarı vardı!
— Demek bizim aradığımız şekil altıgen!
Bahar başını salladı.
— Doğru. Ama güzel bir petek oluşturmak için yalnızca şekli bilmek yetmez. Birlikte ve dikkatli çalışmak da gerekir.
Asya biraz utandı.
— Ben her şeyi tek başıma yapabileceğimi sanmıştım.
Ekin gülümsedi.
— O zaman şimdi iki kişi deneyelim mi?
Asya hemen cevap verdi:
— Hatta Bahar da bize yardım etsin!
Üç arı yeniden işe başladı.
Önce Bahar sağlam peteğin kenarını düzenledi.
Ekin hazırlanan balmumunu getirdi.
Asya da yeni gözlerin kenarlarını dikkatlice şekillendirmeye yardım etti.
İlk altıgen tamamlandı.
Sonra ikincisi…
Ardından üçüncüsü…
Fakat tam dördüncü gözü hazırlarken Asya’nın kanadı yanlışlıkla yumuşak balmumuna değdi.
Yeni yapılan gözün bir kenarı içeri doğru eğildi.
— Eyvah! diye bağırdı Asya. Yine bozdum!
Ekin hemen yanına geldi.
— Dur, daha tamamen bozulmadı.
Bahar da baktı.
— Kenarını dikkatlice düzeltebiliriz.
Asya sabırsızlanmadan bekledi. Sonra birlikte eğilen bölümü yeniden şekillendirdiler.
Biraz sonra dördüncü göz de diğerlerinin yanındaydı.
Asya rahat bir nefes aldı.
— Bu kez baştan yapmamız gerekmedi!
Bahar gülümsedi.
— Bazen bir şeyi düzeltmek, tamamen yeniden yapmaktan daha kolaydır.
Öğleye doğru kovana başka arılar da döndü.
Kimi bahçedeki yoncalardan, kimi ıhlamur çiçeklerinden nektar toplamıştı.
Asya peteğin yeni bölümüne bakınca bir şey fark etti.
— Hâlâ boş bir yer var!
Gerçekten de son sırada iki gözlük boşluk kalmıştı.
Ekin kanatlarını gevşetti.
— Biraz yoruldum.
Asya da yorgundu ama peteğin tamamlanmasını çok istiyordu.
Tam o sırada bahçeden dönen iki arı yanlarına geldi.
— Size yardım edebilir miyiz?
Asya önce boşluğa, sonra arkadaşlarına baktı.
Sabah olsa hemen “Ben yaparım!” diyecekti.
Ama bu kez gülümsedi.
— Evet! İki göz kaldı. Birlikte bitirebiliriz.
Yeni gelen arılar balmumu hazırlamaya yardım etti.
Ekin kenarları kontrol etti.
Bahar gözlerin düzgün yerleşip yerleşmediğine baktı.
Asya da son altıgenin bir kenarını dikkatlice tamamladı.
Ve sonunda…
Petek bitmişti!
Arılar küçük bir sevinç dansı yaptı.
Ekin havada iki kez dönerek:
— Asya, bugün kaç tane petek gözü yaptık? diye sordu.
Asya saymaya başladı.
Sonra birden durdu.
— Aslında hiçbirini tek başıma yapmadım.
Ekin şaşırdı.
— Evet, birlikte yaptık. Ama bunun neresi kötü?
Asya güldü.
— Kötü değil. Hatta çok daha güzel!
O sırada Bahar, peteğin tamamlanan bölümüne dikkatle baktı.
Altıgen gözler yan yana sıralanmıştı. Aralarında gereksiz boşluklar yoktu.
— Artık topladığımız nektarı ve poleni yerleştirecek alanımız var, dedi.
Asya gururla yeni peteğe baktı.
Sabah hazırladığı yuvarlak göz hâlâ çalışma alanının kenarında duruyordu.
Ekin onu göstererek güldü.
— Peki bunu ne yapacağız?
Asya biraz düşündü.
Sonra yuvarlak balmumu parçasını gösterip ciddi bir sesle konuştu:
— Bence bunu saklayalım.
— Neden?
— Bir gün yuvarlak bir ev yapmak isteyen uğur böceği gelirse ona gösteririz!
Ekin kahkahayı bastı.
Bahar da gülümsemeden edemedi.
Akşam olduğunda bahçede hafif bir ıhlamur kokusu vardı. Arılar yuvalarına dönmüş, günün telaşı sona ermişti.
Asya yeni peteğin önünden son kez geçti.
Sabah tek başına tamamlamayı düşündüğü büyük iş, arkadaşlarının yardımıyla bitmişti.
Tam dinlenmeye giderken Ekin seslendi:
— Asya! Yarın da birlikte çalışacak mıyız?
Asya kanatlarını neşeyle çırptı.
— Elbette! Ama önce sana bir soru soracağım.
— Ne sorusu?
Asya sağlam bir petek gözünü gösterdi.
— Bunun kaç kenarı var?
Ekin gülerek cevap verdi:
— Altı!
Asya başını salladı.
— Aferin! O zaman yarın sana petek yapmayı değil, saymayı öğreteceğim!
İki arkadaş kahkahalarla güldü.
Ve o günden sonra Asya, ne zaman peteğin yanından geçse küçük altıgen gözlere yalnızca birer şekil olarak bakmadı.
Her birinde birlikte çalışan arkadaşlarının emeğini de hatırladı.
Arı Asya ve Yarım Kalan Petek Masalı ile İlgili Pedagojik Soru-Cevap Bölümü
Soru 1: Asya neden ilk yaptığı yuvarlak petek gözlerini yan yana düzgün yerleştiremedi?
Cevap: Yuvarlak gözlerin arasında boşluklar kalıyordu. Asya, peteğin sağlam bölümünü inceleyerek arıların altıgen biçimli gözler oluşturduğunu fark etti.
Soru 2: Asya peteği tamamlamak için ne yaptı?
Cevap: Her şeyi tek başına yapmaya çalışmak yerine arkadaşlarıyla görevleri paylaştı. Birlikte çalışarak zarar gören bölümü tamamladılar.
Evet, Arı Asya ve Yarım Kalan Petek Masalı adlı masalımızda burada bitti. Sizde Arı Asya ve Yarım Kalan Petek masalı gibi Hayvan Masalları yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk Arı Asya ve Yarım Kalan Petek masalı gibi masal okuyarak uyuyacak. Siz de Arı asya ve yarım kalan petek masalı gibi Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.
